Przewodnik

Przewodnik

JAK PRACOWAĆ Z PRZEWODNIKIEM SAMOPOZNANIA W GRUPIE PODSTAWOWEGO PROGRAMU PSYCHOTERAPII?

 

1.       Praca rozpoczyna się wejściem do grupy gdzie z pomocą terapeuty indywidualnego, przygotowujesz się do rozpoczęcia Podstawowego Programu Terapii Uzależnienia w WOTUiW w Opolu pisząc pracę początkową - litraż.

2.       Na początku przedstawiasz na zajęciach przygotowane przez ciebie podsumowanie litrażu, następnie rozpoczynasz dalsze części pracy.

3.       Rozpoczynając zajęcia w grupie przedstaw litraż bez szczegółów. Omów swoje podsumowanie i wnioski co do czasu i pieniędzy, jakie straciłeś w życiu w związku z uzależnieniem oraz możliwości, jakie dostrzegasz poprzez rozpoczęcie terapii.

4.       Rozpoczynając pracę w grupie zapoznaj się również z zasadami pracy w grupie i dowiedz się czym jest informacja zwrotna i jak jej możesz udzielać innym i odbierać od innych po przeczytaniu swojej pracy.

5.       Pamiętaj, że po przeczytaniu samej pracy czytasz również pytania szczegółowe do pracy.

6.       Staraj się nie dyskutować z informacjami zwrotnymi, inne osoby udzielają jej aby Ci pomóc w zdrowieniu. Pomyśl raczej czy może to być prawdą, a jeśli tak to jak możesz to wykorzystać w twoim trzeźwieniu.

7.       Udzielając innym informacji zwrotnej pamiętaj, że ważne jest pokazanie również tego co według Ciebie może być dla innej osoby niebezpieczne w trzeźwieniu, ale i pomocne. Warto abyś odniósł się do własnych doświadczeń.

8.       Po zakończeniu cyklu 8 prac (część 1-7) przedstawiasz pracę końcową i żegnasz się z grupą. Twoja praca w podstawowym programie terapii dobiegła końca.

W Twojej terapii ważne jest:

1.       Utrzymywanie abstynencji (nie piję, bo się leczę, zamiast pic, idę na terapię),

2.       Uczestnictwo w terapii (podstawowym warunkiem do uzyskania pomocy i uratowania siebie jest obecność na zajęciach, usprawiedliwianie nieobecności nie ma żadnego znaczenia, jak kogoś nie ma na zajęciach, to terapia nie działa),

3.       Praca nad sobą (nie istnieją żadne cudowne sposoby na uleczenie z tej choroby, konieczna jest osobista praca nad zrozumieniem tego, co ktoś czuje, myśli i jak postępuje oraz nad zmianą tego w sobie, co jest dla niego szkodliwe),

4.       Przyjmowanie i dawanie pomocy (sam się nie uratuję, potrzebuję od innych pomocy, korzystanie z pomocy innych, gdy się jej potrzebuje, jest przejawem mądrości, a nie poniżenia, słabości. Mogę także pomagać innym, a pomagając innym – pomagam sam sobie).[1]


[1] Na podstawie Melibruda i Sobolewska – Melibruda (2006)